بهترین درسها رو در زمان سختی آموختم و دانستم صبور بودن یک ایمان است

و خویشتن داری یک نوع عبادت!!!

فهمیدم ناکامی به معنی تاخیر است..نه شکست

و خندیدن یک نیایش...است

همیشه بخند!!!

مهسا....با تو هستما.....همیشه بخند...

"اونقدر می خندم تا که غم از رو برود!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

خدایا ...واسه همه ی غم و غصه هایی که بهم دادی >>خیلی ممنونم تازه معنی ...شادی هامو فهمیدم!

اول واسه غمت شکر که اگه نبود ارزشه خوشی ها رو نمی فهمیدم..

 بعدشم خدایا ..قول میدم قدر ثانیه و صدم ثانیه های لحظه هامو بیشتر بدونم...

فقط این یه هفته زوتر بگذره که دیگه دلم واسه خونمون لک زدهقوله قول ...

راستی مامان و بابای عزیزم روزتووووووون مبارک... ساحل و فاطیمای نازنینم روز شما هم مبارک!!

پ.ن

***چرا آ دم ها وقتی از داشته هاشون دور میشن تازه قدرشونو میدونن؟؟؟این طوری که خیلی دیره!!!اصلن قبول نیس...من اعتراض دارم!!!!!!!!

***شاید این حرفا جاش اینجا نباشه!!!!ولی می خاستم به شما همکلاسی ها م بگم...قدر بودن با خونوادهاتونو بدونید ...که زمان هیچ وقت به عقب برنمی گردهیعنی شما دوستانی که از آمار وبلاگ مشخصه که بین درس هاتون میاین و به وبلاگ هم سر میزنید>>از شما میخام همین حالا که این مطلبو خوندین ...بلند شید و دست های پدر و مادرتونو ببوسید و  بهشون بگید که روزتون مبارک ...شماها بهترین پدر و مادرای دنیا هستید و ...

بااااااااااااااااااااور کنید که هیچی با ارزش تر از مهربانی ها و تبریک های بی موقع و بدونه مقدمه نیست که به خدا هیشکی هم با ارزش تر از پدر و مادرا برای ابراز مهربانی ها و تمرین دوستت دارم هانیست...

**شایدم تودلتون بهم بخندید!!!! ولی خوش بــــــــه حالتون ...من که باید ...خیلی منتظر باشم

****همیشه یه بهانه برای درد دل هست!!هیچ وقت دلی بی بهانه نمی تپد!نمــیــــدانم...بهانــــه ها دلگیرنـــد یـــــــــــــــا دلها بهانه گیـــــــــــــــرند؟!؟وهمه میگن چه قشنگ هست بهـــــــــــــانه ی دلتنگی...ولی من میگم نه...اصلنم قشنگ نیست ...اون قدر دلم تنگ شده که اضافی ش از چشام میچکه!!!!<<<<<<<<<؟؟؟