پرستاران آفتاب

روزگارم این است :

    دلخوشم با غزلی...

         تکه نانی ، آبی..

              جمله ی کوتاهی...

                         یا به شعر نابی...

و اگر باز بپرسی گویم :

       دلخوشم با نفسی...

             حبه قندی ، چائی...

                     صحبت اهل دلی ...

                         فارغ از همهمه ی دنیایی ...

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

یه روزی ...یه جایی ...یکی ...میگفت : دلخوشی ها کم نیست ، دیده ها نا بیناست ...!!!